Perspektywy: recykling tworzyw sztucznych w 2026 r. Grozi nam dalsza utrata mocy produkcyjnych 

Europejski sektor recyklingu tworzyw sztucznych znajduje się pod coraz większą presją: już dziś dochodzi do utraty mocy przerobowych, podczas gdy zapotrzebowanie wciąż rośnie. Firmy Recycario i Prognostica wspólnie opracowały trzy scenariusze pokazujące, w jaki sposób w 2026 r. może dojść do poważnych wąskich gardeł.

Od 2023 roku europejska branża recyklingu tworzyw sztucznych przechodzi głęboki kryzys strukturalny. W ciągu trzech lat zniknęło około miliona ton mocy produkcyjnych. Biorąc pod uwagę około 13 mln ton zainstalowanych mocy produkcyjnych w ponad 850 przedsiębiorstwach, stanowi to wyraźną zmianę strukturalną. 

Dopóki w całej UE nie zostaną szybciej wprowadzone wiążące normy dotyczące udziału materiałów pochodzących z recyklingu w nowych opakowaniach, ta fala zamknięć prawdopodobnie będzie trwała. Jeśli już przyjęte wytyczne nadal nie przyniosą efektu, w 2026 roku może dojść do utraty kolejnych około 300 000 ton mocy produkcyjnych. 

Trzy scenariusze dla rynków europejskich 

Bez zwiększenia mocy produkcyjnych Europa z dużym prawdopodobieństwem zmierza do deficytu podaży do 2030 r., podczas gdy obowiązkowe kwoty dotyczące materiałów pochodzących z recyklingu znacznie wzrosną. W przypadku Niemiec przewiduje się niedobór około miliona ton regranulatu pokonsumpcyjnego. Według danych BKV w skali całej Europy może to być ponad trzy miliony ton. Grozi „przerwa” w rozbudowie mocy produkcyjnych – i to w fazie rosnących wymagań regulacyjnych. 

W tym kontekście firmy Recycario i Prognostica opracowały trzy scenariusze w nowym narzędziu „Recycario Dashboard powered by Prognostica”. Nie przedstawiają one szczegółowych prognoz cenowych, lecz modelowe wskaźniki ryzyka. Podstawą są zależności między klimatem biznesowym OECD, cenami towarów w belach (odpady foliowe) oraz notowaniami rLDPE. 

Strumienie wejściowe pod ciśnieniem

Najbardziej krytyczny jest scenariusz stresu strukturalnego. Łączy on spadek mocy przerobowych w całej Europie ze szczególną sytuacją we Włoszech: Assorimap, reprezentująca około 90% prywatnych przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem we Włoszech, ogłosiła tymczasowe zamknięcie zakładów. Dotyczy to rocznej mocy przerobowej wynoszącej około miliona ton. 

W obliczu stopniowo narastającej fali zamknięć oraz strukturalnego niedoboru podaży notowania rLDPE, przedstawione w sposób przejrzysty („Forecast-Custom”, pomarańczowa linia) do kwietnia 2026 r. wzrosnąć do około 1 595 EUR/t – czyli o około 240 EUR/t powyżej poziomu wyjściowego z października 2025 r.

W modelu ten dodatkowy wstrząs powoduje spadek podaży regranulatów o około 830 000 ton w pierwszej połowie 2026 roku. Przemysł nie jest w stanie zrekompensować tych ilości; strumienie surowców znajdują się pod presją, a nastroje rynkowe gwałtownie zmieniają się na pozytywne. 

W najgorszym scenariuszu ceny bel wzrosną w ciągu sześciu miesięcy o około 125 EUR/t do poziomu nieco poniżej 525 EUR/t. Notowania rLDPE wzrosną do kwietnia 2026 r. do około 1 595 EUR/t – o około 240 EUR/t więcej niż w październiku 2025 r. Dla porównania: Średnie roczne ceny regranulatów LDPE wyniosły w 2023 r. 1 328 EUR/t, w 2024 r. 1 303 EUR/t, a w 2025 r. (od stycznia do listopada) 1 345 EUR/t. 

Podsumowanie 

Zaopatrzenie Europy w regranulat jest znacznie bardziej niestabilne, niż mogłoby to wynikać z zainstalowanych mocy przerobowych wynoszących 13 mln ton. Bez niezawodnych struktur zbiórki, jasno określonych wskaźników recyklingu i odpowiednich instrumentów sterujących grozi nam okres strukturalnego niedoboru – przy bardzo zmiennych cenach.