Wspólny apel o recykling Europejski przemysł tworzyw sztucznych domaga się od Brukseli programu nadzwyczajnego

Źródło: komunikat prasowy Melanie Ehrhardt 5 min Czas czytania

Related Vendor

Sytuacja gospodarcza europejskiego przemysłu tworzyw sztucznych i recyklingu tworzyw sztucznych pozostaje napięta. W związku z tym 28 organizacji reprezentujących cały łańcuch wartości wzywa Unię Europejską do wprowadzenia programu nadzwyczajnego mającego na celu wzmocnienie krajowej produkcji i recyklingu.

Europejska branża tworzyw sztucznych domaga się podjęcia natychmiastowych działań w obliczu kryzysu w branży(Bild:  dimitrisvetsikas1969 /  Pixabay)
Europejska branża tworzyw sztucznych domaga się podjęcia natychmiastowych działań w obliczu kryzysu w branży
(Bild: dimitrisvetsikas1969 / Pixabay)

Europejski przemysł tworzyw sztucznych ostrzega przed dalszą utratą mocy produkcyjnych i recyklingowych. W wspólnym apelu organizacje z branży produkcji tworzyw sztucznych, przetwórstwa, gospodarki odpadami i recyklingu wezwały europejskich decydentów do podjęcia w najbliższym czasie działań mających na celu stabilizację łańcucha wartości.

Przyczyną jest utrzymująca się słaba koniunktura w branży. W 2023 roku produkcja tworzyw sztucznych w Europie spadła o 8,3 procent. Jednocześnie w ostatnich latach Europa znacznie straciła na znaczeniu na rynku światowym. Udział Europy w światowej produkcji tworzyw sztucznych spadł z 22 procent w 2006 roku do około dwunastu procent.

bvse popiera wspólny apel na rzecz recyklingu

Sytuacja w sektorze recyklingu tworzyw sztucznych jest szczególnie napięta. Zgodnie z danymi i szacunkami przedstawionymi w momencie ogłoszenia apelu branżowego, od początku 2023 r. do końca 2025 r. Europie groziła utrata łącznych zdolności recyklingowych wynoszących prawie milion ton w wyniku zamknięć zakładów. Odpowiednie stowarzyszenia branżowe uważają, że zagraża to nie tylko podstawom przemysłowym, ale także europejskim celom w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym i ochrony klimatu.

W obliczu tych zmian 28 organizacji z europejskiej branży tworzyw sztucznych i recyklingu domaga się skuteczniejszego wsparcia ze strony UE. Wśród zwolenników tej inicjatywy znajduje się również bvse Recycling Germany. Najważniejsze kwestie to lepsza ochrona przed importem produktów o niższej jakości, niższe koszty energii, zachęty inwestycyjne oraz zwiększenie popytu na europejskie materiały pochodzące z recyklingu.

Branża domaga się sprawiedliwych warunków konkurencji w zakresie surowców wtórnych

Jednym z głównych punktów apelu dotyczącego recyklingu jest konkurencja międzynarodowa. Według ocen stowarzyszeń europejscy producenci i podmioty zajmujące się recyklingiem znajdują się pod coraz większą presją ze strony tanich importów nowych produktów i materiałów pochodzących z recyklingu z krajów trzecich.

Branża domaga się zatem wprowadzenia porównywalnych wymagań zarówno dla materiałów importowanych, jak i produkowanych w Europie. W przypadku importu recyklingowanych tworzyw sztucznych, surowców pierwotnych oraz produktów z tworzyw sztucznych powinny, zgodnie z koncepcją sygnatariuszy, obowiązywać tzw. środki lustrzane lub równoważne mechanizmy. Ma to na celu zapobieżenie wprowadzaniu na rynek europejski materiałów, które nie spełniają wymogów środowiskowych, jakościowych lub innych wymogów regulacyjnych, jakie muszą spełniać europejscy producenci.

Jednocześnie planuje się usprawnienie kontroli celnych i nadzoru rynkowego. Branża uważa za kluczowy problem fakt, że dotychczas nie zawsze można było w wystarczającym stopniu zweryfikować pochodzenie i rzeczywisty udział materiałów pochodzących z recyklingu w importowanych surowcach.

Zwiększenie popytu na europejskie tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu

Jednak zdaniem stowarzyszeń same środki polityki handlowej nie wystarczą. Kluczowe znaczenie ma stworzenie niezawodnego rynku zbytu dla tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, produkowanych w Europie.

W tym celu należy między innymi w większym stopniu wykorzystywać systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Opłaty oparte na kryteriach ekologicznych można by kształtować w taki sposób, aby produkty nadające się do recyklingu oraz wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu były w większym stopniu wynagradzane ekonomicznie.

W ten sposób apel o recykling porusza kluczowy problem branży recyklingowej: inwestycje w zakłady sortowania i recyklingu opłacają się w perspektywie długoterminowej tylko wtedy, gdy na wytworzone surowce wtórne istnieje wystarczający i możliwie stabilny popyt.

Zapisz się do newslettera już teraz

Nie przegap naszych najlepszych treści

Klikając „Zapisz się do newslettera”, wyrażam zgodę na przetwarzanie i wykorzystywanie moich danych zgodnie z formularzem zgody (rozwiń, aby poznać szczegóły) i akceptuję warunki korzystania. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności. Wyrażenie zgody dotyczy w szczególności przesyłania biuletynów redakcyjnych drogą elektroniczną oraz łączenia danych w celach marketingowych z wybranymi partnerami reklamowymi (np. LinkedIn, Google, Meta).

Rozwiń, aby poznać szczegóły Twojej zgody

Sygnatariusze domagają się ponadto wprowadzenia ukierunkowanych zachęt inwestycyjnych na rzecz zbiórki, sortowania i recyklingu odpadów z tworzyw sztucznych. Należy również rozważyć zastosowanie instrumentów podatkowych i innych zachęt finansowych.

Wysokie koszty energii negatywnie wpływają na konkurencyjność

Kolejną kluczową kwestią są koszty energii. Europejskie przedsiębiorstwa z branży tworzyw sztucznych i recyklingu borykają się niekiedy ze znacznie wyższymi kosztami produkcji w porównaniu z konkurentami z innych regionów świata.

W związku z tym branża domaga się lepszego dostępu do konkurencyjnej energii. W ramach działań wspierających politykę przemysłową należy w większym stopniu uwzględnić recykling, kompaundowanie i przetwórstwo tworzyw sztucznych.

Jednocześnie organizacje te krytykują niepewność regulacyjną, obciążenia biurokratyczne oraz częściowo zróżnicowane wdrażanie obowiązujących przepisów w obrębie UE. Należy uprościć procedury wydawania zezwoleń i wymogi administracyjne, a także zapewnić bardziej jednolite wdrażanie i egzekwowanie przepisów unijnych w państwach członkowskich.

Sześć obszarów działania dla Brukseli

Postulaty te można zasadniczo podsumować w sześciu obszarach działania: 

  • Równe warunki konkurencji w stosunku do importu
  • Konkurencyjne koszty energii
  • Lepsza kontrola i egzekwowanie obowiązujących przepisów
  • Mniejsze rozdrobnienie regulacyjne w Europie
  • Lepsze warunki dla inwestycji i innowacji 
  • Dalszy rozwój rozszerzonej odpowiedzialności producenta

Zgodnie z własnymi oświadczeniami, uczestniczącym w tym procesie stowarzyszeniom nie chodzi wyłącznie o ochronę istniejących przedsiębiorstw. Ostrzegają one, że dalsze ograniczanie europejskich zdolności recyklingowych może utrudnić również wdrażanie europejskiej polityki gospodarki o obiegu zamkniętym.

Rosnące wymagania dotyczące wykorzystania materiałów pochodzących z recyklingu oraz wskaźników recyklingu wymagają bowiem odpowiednich zdolności produkcyjnych w zakresie sortowania i przetwarzania. Jeśli zdolności te znikną z Europy z przyczyn ekonomicznych, zależność od importu może jeszcze wzrosnąć.

Recykling staje się kwestią polityki przemysłowej

Wspólny apel na rzecz recyklingu jasno pokazuje, że recykling tworzyw sztucznych jest coraz częściej postrzegany nie tylko jako kwestia polityki środowiskowej, ale także polityki przemysłowej. Branża łączy gospodarkę o obiegu zamkniętym z kwestiami europejskiej konkurencyjności, zaopatrzenia w surowce oraz niezależności strategicznej.

Sygnatariusze ostrzegają, że bez podjęcia w najbliższym czasie odpowiednich działań mogą nastąpić kolejne zamknięcia przedsiębiorstw i utrata miejsc pracy. Jednocześnie zagrożone byłyby już poczynione inwestycje w technologie recyklingu i gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Dla UE oznacza to konflikt celów: z jednej strony wraz z rozporządzenia w sprawie opakowań (+) oraz innych aktów prawnych rosną wymagania dotyczące recyklingu i wykorzystania materiałów pochodzących z recyklingu. Z drugiej strony przedsiębiorstwa, które mają produkować niezbędne do tego surowce wtórne, znajdują się pod znaczną presją ekonomiczną.

Z punktu widzenia zaangażowanych stowarzyszeń europejska polityka gospodarki o obiegu zamkniętym musi zatem być silniej powiązana z polityką przemysłową i polityką konkurencji. Sprawne funkcjonowanie obiegu zamkniętego tworzyw sztucznych wymaga zatem nie tylko ambitnych celów w zakresie recyklingu, ale także ekonomicznie opłacalnych rynków zbytu dla produktów z recyklingu wytwarzanych w Europie.