PlastXnow wyjaśnia – Multi Jet Fusion Szybkość i precyzja w addytywnej produkcji seryjnej

Przez długi czas uważano, że produkcja addytywna nie nadaje się do produkcji seryjnej. Dzięki technologii Multi Jet Fusion sytuacja ta ulega zmianie. Pozwala ona na szybsze wdrażanie nowych rozwiązań i bezpośrednie wprowadzanie elementów do produkcji seryjnej.

Przez długi czas uważano, że produkcja addytywna nie była uważana za nadającą się do produkcji seryjnej. Wraz z opracowaniem technologii Multi Jet Fusion (MJF) sytuacja uległa zmianie. Technologia ta stanowi pomost między prototypowaniem a produkcją seryjną, ponieważ umożliwia ekonomiczną produkcję zarówno pojedynczych prototypów, jak i małych oraz średnich serii. 

Ponadto duża prędkość drukowania, stała jakość elementów oraz brak konieczności stosowania narzędzi umożliwiają elastyczną i ekonomiczną produkcję. Dzięki temu przedsiębiorstwa mogą szybciej wdrażać nowe rozwiązania i bezpośrednio przechodzić do produkcji seryjnej bez konieczności kosztownych zmian konfiguracji.

Czym jest Multi Jet Fusion?

Multi Jet Fusion to przemysłowa technologia druku 3D elementów z tworzyw sztucznych, opracowana przez firmę HP. Należy ona do rodziny technologii opartych na łóżku proszkowym i nadaje się szczególnie do szybkiego wytwarzania prototypów funkcjonalnych oraz serii o małej i średniej wielkości.

Różnica w stosunku do spiekania laserowego

Technologia Multi Jet Fusion różni się od spiekania laserowego (SLS) tym, że proszek tworzywa sztucznego nie jest topiony punktowo za pomocą lasera, lecz przy pomocy nakładanych środków topiących i wykańczających oraz energii podczerwonej. Dzięki temu proces drukowania przebiega szybciej, a ponadto często uzyskuje się lepszą jakość powierzchni oraz bardziej jednolite właściwości elementów.

Jak działa proces MJF?

Proces drukowania MJF przebiega w kilku etapach:

• Cienka warstwa proszku termoplastycznego – często nylonu lub TPU – jest rozprowadzana na platformie roboczej.
• Następnie głowice drukujące typu inkjet mogą rozpocząć drukowanie pierwszej warstwy. W tym celu selektywnie nakładają środek wiążący na proszek, odtwarzając przy tym element warstwa po warstwie. Jednocześnie na kontury obiektu nakładany jest płyn izolujący, aby je wyraźniej wyodrębnić. 
• Następnie płyta robocza lekko się opada i nakładana jest kolejna warstwa proszku. Czynność tę powtarza się, aż wszystkie warstwy zostaną ułożone.

Po wydrukowaniu element schładza się w złożu proszku, po czym usuwa się nadmiar proszku i wyjmuje gotowy element. Na stacji obróbki końcowej przeprowadza się półręczne czyszczenie elementu.

W ostatnim etapie elementy są poddawane obróbce strumieniem kulek szklanych. Polega to na wyrzucaniu strumieniem pod wysokim ciśnieniem drobnych kulek szklanych na elementy w celu wygładzenia powierzchni i usunięcia resztek proszku.

 Świat materiałów MJF

Jednym z najpopularniejszych materiałów stosowanych w technologii MJF jest poliamid 12 (PA12 lub nylon). Ten wysokowydajny tworzywo sztuczne charakteryzuje się zrównoważonymi właściwościami mechanicznymi i wysoką jakością powierzchni. Ponadto wykazuje dobrą odporność chemiczną i nadaje się do barwienia na bazie wody. Z wykorzystaniem PA12 można drukować wodoodporne elementy metodą MJF.

Oprócz tego istnieją jeszcze inne możliwe materiały, takie jak PA11 (lepszy do elementów o wysokiej plastyczności) oraz polipropylen (PP).  

Porównanie: MJF a SLS

Istotną różnicą jest to, że technologia MJF jest szybsza, co zazwyczaj przekłada się na niższe koszty produkcji. Chociaż czynnik kosztowy jest ważny, należy również wziąć pod uwagę inne aspekty, takie jak rozdzielczość, jakość powierzchni, wybór materiałów i kolorów oraz właściwości mechaniczne:

• Rozdzielczość: Technologia MJF pozwala na tworzenie mniejszych elementów o wielkości do 0,5 mm. Natomiast w przypadku technologii SLS, w zależności od materiału, możliwe jest uzyskanie „tylko” elementów o wielkości od 0,75 mm do 1,0 mm.
• Jakość powierzchni: Teoretycznie faworytem jest tutaj technologia MJF, choć obie technologie pozwalają uzyskać elementy o ziarnistej fakturze, które w razie potrzeby wymagają dodatkowej obróbki.
• Materiały: W obu procesach stosuje się głównie nylon. Jednak w technologii SLS można również przetwarzać inne materiały, takie jak PA wzbogacony włóknem węglowym lub szklanym, które zapewniają dodatkowe właściwości mechaniczne.  
• Kolor:  W tym zakresie zdecydowanym faworytem jest technologia SLS, ponieważ pozwala ona na wytwarzanie elementów w niemal dowolnym kolorze. Natomiast technologia MJF ma pod tym względem pewne ograniczenia. Dlatego elementy wykonane w technologii MJF mają lekki szary odcień, ale na życzenie producenta mogą zostać zabarwione na czarno.
• Właściwości mechaniczne: Również w tym przypadku technologia MJF wydaje się na pierwszy rzut oka być preferowaną opcją, ponieważ pozwala ona na uzyskanie ogólnie bardziej spójnych właściwości mechanicznych. W przypadku elementów, w których istotne cechy występują na wielu powierzchniach, technologia MJF może być lepszym wyborem.

AdditivX | 22 września 2026 r.

Produkcja addytywna jako narzędzie dla łańcucha dostaw, produkcji i usług

Konferencja ma na celu pokazanie, w jaki sposób druk 3D z tworzyw sztucznych, a także z metalu, może być wykorzystywany jako strategiczne narzędzie do produkcji części zamiennych – niezależnie od branży. W centrum uwagi znajdują się materiały, procesy, opłacalność oraz integracja z istniejącymi strukturami produkcyjnymi i konserwacyjnymi, również z innych obszarów produkcji addytywnej.

Główne tematy wydarzenia:

• Transformacja oparta na technologiach addytywnych w firmie Daimler Truck & Buses (wykład inauguracyjny)

• Jakie wymagania dotyczące materiałów i procesów musi spełniać materiał o wysokiej wydajności stosowany w produkcji addytywnej?

• Cyfrowy magazyn części zamiennych: fikcja czy rzeczywistość?

• Wycieczka z przewodnikiem po centrum technicznym SKZ

Zarezerwuj bilet już teraz

Gdzie stosuje się MJF?

Technologia Multi Jet Fusion znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie wymagana jest wytrzymałość i średnia odporność na temperaturę. Obejmuje to: prototypy funkcjonalne, obudowy i osłony, uchwyty i elementy pomocnicze do montażu, części zamienne, małe serie i produkty spersonalizowane, a także komponenty medyczne i przemysłowe.

Przykład praktyczny: drony FPV

Amerykański producent dronów, firma Unusual Machines, wykorzystuje technologię HP Multi Jet Fusion do produkcji swoich dronów FPV. Firma zamierza w ten sposób przenieść do Stanów Zjednoczonych produkcję takich elementów, jak obudowy, łączniki i mniejsze podzespoły do swojej serii SkyLite. Czytaj dalej na www.autocad-magazin.de

Podsumowanie

Multi Jet Fusion to szybka i precyzyjna przemysłowa technologia druku 3D z wykorzystaniem tworzyw sztucznych. Nadaje się ona szczególnie do produkcji wytrzymałych elementów funkcjonalnych oraz ekonomicznej produkcji małych i średnich serii, a często zapewnia lepsze połączenie szybkości, jakości powierzchni i właściwości mechanicznych niż wiele innych technologii druku 3D z wykorzystaniem tworzyw sztucznych.