IKV: Badania na rzecz praktyki
PUR, folie rozdmuchiwane, koekstrudowanie: trzy podejścia IKV do zastosowań praktycznych

Artykuł gościnny autorstwa Prof. dr inż. Christian Hopmann (dyrektor Instytutu IKV i kierownik Katedry Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych), Eduard Kremer (seryjna produkcja PUR), Henrik Junge (wytłaczanie folii metodą rozdmuchową), Henrik Hüpper i Stefanie Pott (współwytłaczanie materiałów pochodzących z recyklingu) | Tłumaczenie wykonane przez sztuczną inteligencję 7 min Czas czytania

Related Vendor

Niezależnie od tego, czy chodzi o wyjmowanie wyrobów z form bez stosowania środków antyadhezyjnych w przypadku poliuretanu (PUR), wahania jakości surowca wtórnego podczas wytłaczania folii, czy też niestabilność warstwy granicznej podczas koekstrudowania: przetwórstwo tworzyw sztucznych stoi przed złożonymi wyzwaniami procesowymi. Naukowcy z IKV w Akwizgranie wskazują konkretne rozwiązania dzięki nowym komórkom pomiarowym, modelom w skali powiększonej oraz symulacjom narzędzi.

Naukowcy z Instytutu Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych (IKV) w przemyśle i   rzemiośle przy RWTH w Akwizgranie przedstawiają na wyłączność aktualne tematy dla serwisu PlastXnow.(Bild:  Wygenerowane przez sztuczną inteligencję/Gemini / KI-generiert / Gemini)
Naukowcy z Instytutu Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych (IKV) w przemyśle i rzemiośle przy RWTH w Akwizgranie przedstawiają na wyłączność aktualne tematy dla serwisu PlastXnow.
(Bild: Wygenerowane przez sztuczną inteligencję/Gemini / KI-generiert / Gemini)

Komora pomiarowa do seryjnej produkcji poliuretanu bez użycia środków antyadhezyjnych

Uproszczenia w procesie produkcji mogą poprawić opłacalność lekkich elementów konstrukcyjnych wykonanych z tworzyw sztucznych oraz przyczynić się do zmniejszenia emisji CO2 w branżach takich jak motoryzacja, transport, lotnictwo, żegluga i przemysł obuwniczy. Jednym z rozwiązań jest zastąpienie konwencjonalnych środków antyadhezyjnych trwałymi powłokami form w seryjnej produkcji z wykorzystaniem poliuretanu (PUR). Chociaż konwencjonalne środki antyadhezyjne umożliwiają niezawodne wyjmowanie wyrobów z formy, mogą one jednak powodować powstawanie pozostałości na elementach oraz osadzanie się materiału na powierzchniach form. Ma to negatywny wpływ na jakość elementów i wymaga regularnego czyszczenia, które jest kosztowne, czasochłonne oraz zużywa dużo energii i zasobów. Trwałe, plazmopolimerowe powłoki form stanowią zatem obiecującą alternatywę. Ich zastosowanie jest jednak delikatną ingerencją w łańcuch produkcyjny, ponieważ właściwości wyjmowania z formy zależą od składu chemicznego materiału, przebiegu reakcji i warunków procesowych. Do tej pory brakowało praktycznego i powtarzalnego sposobu na wstępną ocenę kompatybilności systemu materiałowego PUR z taką warstwą rozdzielającą.